ԹեոԼաբ

Բազում ու զանազան են գայթակղության քարերը (հմմ. Ա Պետր. Բ 8), որոնց բախվելով մեր խեղճ հոտի միամիտ գառները գլորվում են կորստյան անդունդը, այդ պատճառով բոլոր քարերը միասին բարձրացնելուն զորությունս չբավականացրեց։ Եվ, ուրեմն, որոշեցի բարձրացնել գայթակղության միայն մի քար՝ հուսալով, որ կգտնվեն այլ քրիստոսասեր մարդիկ, որոնք կբարձրացնեն նաև մյուս քարերը։ Իսկ այդ բոլոր քարերի միջից ընտրեցի ես մեծագույն քարը, որն ամենից վնասակարն է Քրիստոսի բանավոր հոտի համար, և այդ քարն է Ընդհանրական Եկեղեցու ճշմարիտ նշանակության չիմացությունը։

Գևորգ Մխլայիմ Օղլու Կոստանդնուպոլսեցի (1681/85–1758), «Խաղաղարար մեկնութիւն եկեղեցւոյ»

ՎԵՐՋԻՆ ՆՅՈՒԹԵՐԸ

Գրիգոր Նազիանզացին դեռ IV դարում սահմանել է, թե ով կարող է աստվածաբանել, և թե ինչ հատկանիշներով պետք է օժտված լինի անձը, որպեսզի կարողանա խոսել Աստծո մասին ուղղադավանության դիրքերից1։ IV դարում նրա հիմնական թիրախը «կեղծ աստվածաբաններն» էին։ Այսօր էլ հայաստանյան իրականության մեջ ունենք այդ խնդիրը. աստվածաբանի կրթություն չստացած, կամ թեկուզ աստվածաբանի կրթություն (թերի կամ լրիվ) ստացած ամեն անձ չէ, որ իրավունք ունի կոչվելու աստվածաբան, անգամ՝ աստվածաբան-հետազոտող, ավելին, ուղղադավանության շրջանակից դուրս մտքեր հայտնելով՝ դրանք համարել և մատուցել որպես քրիստոնեական աստվածաբանություն։ Այս առումով Նազիանզացու՝ դարեր առաջ հայտնած անհանգստությունը «կեղծ աստվածաբանների» վերաբերյալ խիստ արդիական է և մտահոգիչ։

Կարդալ ավելին․․․

Հայաստանում գիտական, ակադեմիական աստվածաբանության մասին խոսելու անհրաժեշտությունը վաղուց կա։ Թերևս ամենից անհրաժեշտն է լավ պատկերացնել աստվածաբանության՝ որպես գիտակարգի կարևորությունն այսօր՝ թե՛ միջդիսցիպլինար հետազոտություն իրականացնելու տեսանկյունից, թե՛ ակադեմիական աստվածաբանությունը՝ իրենց «աստվածաբանական» համարող զանազան համակարգերից և գիտակարգերից տարորոշելու համար։

Կարդալ ավելին․․․

Քրիստոսի բարուրը պատանքն է Նրա, սկիզբն է ու վախճանը, ժամանակի մեջ՝ մուտք հավերժության։ Բացվում է բարուր-պատանքը շերտ առ շերտ, աստիճանաբար՝ որպես Հայտնությունն Աստծո, որպես Ծրագիրը Նրա, դառնում է սուր՝ անցնելու Աստվածածնի անարատ սրտով, ծածկվում փրկչական արյան շիթերով, որ լցվի, փքվի բարուր-պատանքը, ու դառնա վրան, դառնա մի մակույկ, տուն-տանիք դառնա՝ հանգրվանելու քրիստոնյաներին։

Կարդալ ավելին…

Չնայած որ փիլիսոփաներն ու գիտնականները տարիներ շարունակ իրականացվող իրական և հեռահար մարդաբանական ուսումնասիրությունների միջոցով փորձում էին հիմնավորել, որ մշակույթները դասակարգման ենթակա չեն, իսլամի օրինակն ակնհայտորեն հակառակն է ապացուցում։

Կարդալ ավելին…

This study is designed to reveal some theological peculiarities of the most systematic, legally defined pattern of mass violence – the phenomenon of genocide. In this paper ‘the syndrome of Cain’ is considered as a paradigmatic and descriptive model for understanding and interpreting general theological outline of the phenomenon of genocide through the story of Cain and Abel. Famously, this is the story of the first murder, the story of first human violence, and the first narrative in the Bible built around the phenomenon of sacrifice. This research points out the issues of struggling for superiority, enmity, the separation of ‘us’ from ‘the others’, and scapegoating ‘the others’ which are very vividly present in almost all known genocides.

Կարդալ ավելին…

Theme: Overlay by Kaira