ԹեոԼաբ

Տեստ

Սուրբ Բարդուղիմեոս առաքյալն ու հայերը

«Ահա՛ իսկական մի իսրայէլացի, որի մէջ նենգութիւն չկայ»… Թվում է, թե առաջին հայացքից խոսքը զուտ հոգեբանական ու հոգևոր բնորոշման մասին է, սակայն, աստվածաբանական միտքը սովոր է հարցադրումները կատարել՝ հենվելով միջավայրի և բնորոշումն անողի անձի վրա. այս բնորոշումն անողը ոչ այլ ոք էր, քան Աստված ինքը: Ուստի օրինաչափ է մեզ համար փորձել հասկանալ այն առաքյալի ընդհանրական կերպարը, որին ուղղվեց այս խոսքը՝ իբրև բնորոշիչ և իբրև աստվածային խանդաղատանք և որին վիճակն ընկավ ի թիվս այլ վայրերի քարոզել Հայաստանում՝ այն էլ ամբողջական ութ տարիներ…

Սողոմոնը տաճարում կամ կենդանի նահատակություն
(ալեգորիկ-ռեալիստական էսսե)

1915 թ., Վարդանանց տոնի օրերն էին… Վարդապետը շտապ դուրս եկավ Ազգային ժողովասրահի շենքից. երգչախումբը «Նորահրաշ»-ը կատարեց, գոհ էր: Ինչ-որ ներքին մղում նրան անհապաղ ուղղորդում էր իր տուն: Նրա մտքերը վերջերս տեղատարափ էին հիշեցնում. անընդմեջ մտովի վերադառնում էր իր նախկին հանդիպումներին՝ Թուրք օջախի երևելիների հետ ու մտաբերում նրանց խոսքերը.

Պոլեմիկ գոյության կյերկեգորյան տեսությունը

XIX-XX դարերում ոչ միայն փիլիսոփայության, այլ նաև քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ գոյության խնդիրը քննարկման կարևոր հարցերից էր: Այս շրջանում գոյության երևույթի ուսումնասիրությունը դառնում է էքզիստենցիալ (գոյաբանական) աստվածաբանության լրջագույն խնդիրներից մեկը: Էքզիստենցիալիզմի հայր է համարվում դանիացի աստվածաբան — փիլիսոփա Սյորեն Կյերկեգորը (1813-1855 թթ.): Անհրաժեշտ է նշել, որ Կյերկեգորը միայն քրիստոնեական էքզիստենցիալիզմի հիմնադիրը չէ: Մի շարք էքզիստենցիալիստ փիլիսոփաներ իրենց գոյության փիլիսոփայությունը ձևավորեցին՝ հիմնվելով Կյերկեգորի գոյաբանության վրա:

Ակադեմիական աստվածաբանությունը Հայաստանում. սահմանումը, մեթոդները և խնդիրները

Հայաստանում գիտական, ակադեմիական աստվածաբանության մասին խոսելու անհրաժեշտությունը վաղուց կա։ Թերևս ամենից անհրաժեշտն է լավ պատկերացնել աստվածաբանության՝ որպես գիտակարգի կարևորությունն այսօր՝ թե՛ միջդիսցիպլինար հետազոտություն իրականացնելու տեսանկյունից, թե՛ ակադեմիական աստվածաբանությունը՝ իրենց «աստվածաբանական» համարող զանազան համակարգերից և գիտակարգերից տարորոշելու համար։

Մարչելո Պերա
ԱԽՏԱՆԻՇ

Մաքս Վեբերն իր՝ «Բողոքական էթիկան և կապիտալիզմի ոգին» հայտնի գրքի սկզբում բարձրացնում է հետևյալ հարցը․ «Համաշխարհային պատմության ցանկացած խնդիր ուսումնասիրող ժամանակակից եվրոպական քաղաքակրթության արգասիքը հանդիսացող մարդը պարտավոր է ինքն իրեն հարց տալ, թե հանգամանքների ինչպիսի համադրությանն է հարկավոր վերագրել այն փաստը, որ արևմտյան քաղաքակրթության մեջ, և բացառապես արևմտյան քաղաքակրթության մեջ, հայտնվել են մշակութային երևույթներ, որոնք, զարգանալով, ձեռք են բերել համամարդկային նշանակություն և արժեք»:

Theme: Overlay by Kaira