ԹեոԼաբ

Անձինք

Փիլիպպոսը գտնում է Նաթանայէլին ու նրան ասում. «Ում մասին որ Մովսէսը օրէնքի մէջ եւ մարգարէները գրել են, գտանք նրան՝ Յիսուսին՝ Յովսէփի որդուն, Նազարէթ քաղաքից»։ Նաթանայէլը նրան ասաց. «Իսկ կարելի՞ է, որ Նազարէթից մի որեւիցէ լաւ բան դուրս գայ»։ Փիլիպպոսը նրան ասաց. «Արի՛ եւ տե՛ս»։ Երբ Յիսուս տեսաւ Նաթանայէլին, որ իր մօտ էր գալիս, ասաց նրա մասին. «Ահա՛ իսկական մի իսրայէլացի, որի մէջ նենգութիւն չկայ»։ Նաթանայէլը նրան ասաց. «Որտեղի՞ց ես ինձ ճանաչում»։ Յիսուս պատասխանեց եւ ասաց նրան. «Փիլիպպոսը դեռ քեզ չկանչած, երբ թզենու տակ էիր, տեսայ քեզ»։ Նաթանայէլը պատասխան տուեց նրան ու ասաց. «Ռաբբի՛, դո՛ւ ես Աստծու Որդին, դո՛ւ ես Իսրայէլի թագաւորը»։
(Հովհ. 1:45-49)

Կարդալ ավելին․․․

1915 թ., Վարդանանց տոնի օրերն էին… Վարդապետը շտապ դուրս եկավ Ազգային ժողովասրահի շենքից. երգչախումբը «Նորահրաշ»-ը կատարեց, գոհ էր: Ինչ-որ ներքին մղում նրան անհապաղ ուղղորդում էր իր տուն: Նրա մտքերը վերջերս տեղատարափ էին հիշեցնում. անընդմեջ մտովի վերադառնում էր իր նախկին հանդիպումներին՝ Թուրք օջախի երևելիների հետ ու մտաբերում նրանց խոսքերը.

Կարդալ ավելին․․․

Theme: Overlay by Kaira